کانون ادبی اندیشه

       تصاویر                                نقد و گقتگو                                کتاب ها

هی غزل می نویسم از چشمت بس که چشمان تو غزل خیز است

بند بندم دوباره امسال از حسرت دیدن تو لبریز است

غزلم مثل خاک نیشابور هوس حمله ی تو را دارد

آنقدر تشنه ی رسیدن توست بیت بیتش قنات و کاریز است

حمله کن تا تصرفش بکنی در دروازه ی غزل باز است

چند قرن است خاک نیشابور تشنه ی چشم های چنگیز است

حمله کن گوش من نمی شنود سوره های پیمبرم را که

آیه آیه سفارشاتش از شر چشمان او بپرهیز است

حمله . . . نه  من همیشه تب دارم اعتنایی نکن به این اشعار

تب هزیان گرفته ام هر چند رگه ام از تباز تبریز است

تو بهاری به ایل خودت برگرد من به دردت نمی خورم آخر

گرچه اردیبهشتی ام اما چهار فصلم همیشه پاییز است

من تو زوج های . . . نه آقا من و تو فرد های خوشبختیم

با دو فرهنگ زد هم که فقط خاک چشمانشان غزل خیز است

                                                                     منصوره فیروزی

       تصاویر                                نقد و گقتگو                                کتاب ها

غیر از لب تو عسل ندارم چه کنم ؟!

اندام تو در بغل ندارم چه کنم ؟!

با رفتن تو همین رباعی کافیست . . .

چون حوصله ی غزل ندارم چه کنم ؟!

                             علی رضا قنبری

از شهر غم و قبیله ی درد است او

در سینه ی خود بهار پرورد است او

او زندگی است و زندگانی همه اوست

اسمش شده زن مرد تر از مرد است او

. . .

هنگام سحر خراب بر می خیزند

مستانه و نا صواب بر می خیزند

فرزند موذنان خواب آلوده

با حی علی شراب بر می خیزند

. . .

تکرار تمام زندگی تکرار است

اجبار تمام زندگی اجبار است

سر را تو به هر سوی بچرخانی مرد

دیوار تمام زندگی دیوار است

                        علی مظفر

       تصاویر                                نقد و گقتگو                                کتاب ها

اصلن چه معلومست تا کی مهلتم باشد

شاید که دعوتنامه ای در پاکتم باشد

روز سفر باید زمان را بسته بندی کرد

هنگام برگشتن مبادا حسرتم باشد

نشنیده ای پرواز باطل می شود گاهی

پس می شود یک بار دیگر فرصتم باشد

روزی کسی از پنجره دستی تکان می داد

تارده را یک سو کشیدن عادتم باشد

با رشته ی تنهائیم منفی نمی بافم

می آید آن دستی که قطب مثبتم باشد

هر روز از آینه می پرسم چه باید کرد

پاسخ همیشه تیک تیک ساعتم باشد

آی چشم های مانده در شب های بارانی

تا کی بلور اشک یار خلوتم باشد

هر گاه در سطل زباله کیسه ای افتاد

ای کاش مملو از تمام غربتم باشد

حالا خیابان ایستاده پای یک دیوار

تا خط پایانی برای سرعتم باشد

              نعیمه طلوعی اشلقی

       تصاویر                                نقد و گقتگو                                کتاب ها

از ماسه نیست این بدن بی شکل     جسم من است خالی از آغوشت

دستی بکش به آینه ی حمام           تصویر توست پشت سرت دریا

پاهات توی ماسه فرو رفتند              کم کم نسیم می برد از هوشت

بر صخره ایستاده ای و امواج             سر می کشد و چنگ می اندازند

تا باز پنجه ی کدامین موج                این حوله را جدا کند از دوشت

از پشت تو را می کشند بالا             موهات صد پرنده ی سر گردان

با سینه ات در آب می اندازد             تشویش آن دو ماهی مدهوشت

حالا منم نشسته در این حمام          از دوش ماسه ات که می بارد

در هر صدف صدای تو پیچیده ست      ساحل نکرده است فراموشت

ناخن به شیشه می کشم و آن سو    موهای توست روی کف امواج

آن دور حوله ای سیت رها در باد         نزدیک تر جنازه ی خاموشت

                                                            امیر حسین نیکزاد

       تصاویر                                نقد و گقتگو                                کتاب ها

شاید اگر یک بار دیگر

می شد که با هم عهد می بستیم

من قلب خود را می گشودم باز

بر تارک مویی که بشکستیم

#

شاید اگر شمع دو چشم تو

پروانه ای دیوانه وار می داشت

بالی به روی شعله می سایید

تا اشکی از چشم تو بر می داشت

#

اینک منم شیرین تر از فرهاد

اینک منم مجنون تر از لیلی

اینک کنار جاده می خوابم

بر جاده های سرد بی میلی

#

شاید اگر برخیزم از این خواب

بیدار گردم در کنار تو

شاید اگر بیدار می ماندم

هرگز نمی دیدم بهار تو

                               مائده ابراهیمی

       تصاویر                                نقد و گقتگو                                کتاب ها

فرصت زیاد نیست زمان را نفس بکش

این وحشی گسسته عنان را نفس بکش

دنیا اگر دور تو دیوار می کشد

از چشم یک دریچه جهان را نفس بکش

با هر سپیده مهر فراگیر آفتاب

از شرق می کند فوران را نفس بکش

پرواز یک پرنده و باران نیمه شب

همواره پا نمی دهد آن را نفس بکش

گاهی که رعد و  برق لگد می زند به در

از پشت شیشه ها  هیجان را نفس بکش

وقتی کسی به خلوت تو سر نمی زند

آرامش صدای بنان را نفس بکش

حتی اگر دلی به امیدت نمی تپد

این لحظه های بی ضربان را نفس بکش

خرچنگ ها هم از حرکت خسته می شوند

حال این حظور با سرطان را نفس بکش

                      نعیمه طلوعی اشلقی

وقتی که کار ها به تو وابسته می شوند

یا انتظار ها به تو وابسته می شوند

دیدار پشت پنجره ها یک قرار نیست

این بی قرار ها به تو وابسته می شوند

شیرین و تلخ و ترش و ملس از لبت چکید

کم کم انار ها به تو وابسته می شوند

گل های دامن تو ملاک و عیار ماست

اینجا بهار ها به تو وابسته می شوند

مشکل همیشه در گره ی روسریت بود

پس عقده دار ها به تو وابسته می شوند

آهو اگر تو باشی از این پس پلنگ چیست

جان شکار ها به تو وابسته می شوند

کافیست بگذری شبی از خاک ما و بعد

سنگ مزار ها به تو وابسته می شوند

معتاد چشم های تو هستم نگاه کن

خیل خمار ها به تو وابسته می شوند

                            حسین جنت مکان

جاپای تو در برف زمستان مانده ست

از دوری تو عقربه بی جان مانده ست

تو رفته ای و نشسته در من اما

داغ لب تو که روی فنجان ماندست

.......................................

چرخی بزن و عقل مرا حیران کن

یک جامه ی رنگین به تن باران کن

برگرد لب یخ زده و خوابم را

با چای بهاره ی لبت مهمان کن

......................................

گفتند به هم رسیدن ما دور است

 هستی جهت فاصله ها مامور است

حالا شده کنار ساحل باشیم

اسپند بریز چشم دریا شور است

.....................................

ترسی شده ام که قلب کودک دارد

در اوج بزرگی دل کوچک دارد

تنها شده ام حال مرا می فهمی

چاقو که به دسته ی خودش شک دارد

                             حسن شاهچراغی

تامن همه جا سمت تو چرخیده نگاهم

سوراخ شده مردمک شال سیاهم!

تو یوسف مصری که خدا زیر سر توست

من آخرش اصرار کنم یوسف چاهم

آنقدر عزیزی که به زندان نسپاری

یک لحظه مرا با همه ی جرم و گناهم

بازار لبت داغ ترین جای جهان است

از بوسه و از حسرت و از عشق فراهم!

¤

این"عشق" "وبا" بود که شک داشتی آخرـ

میگیرد ازین "فاصله"دامان تو را هم

¤

افسوس نمیشد که تورا سیر ببینم

آنگونه که تابید نگاهت به نگاهم!

                            سعیده بیگی

شاید برای شعر گفتن دیر باشد

   امشب برای قصّۀ من دیر باشد

     دیگر برای گریه حتماً دیر باشد

         حتی برای بغض کردن دیر باشد !

دیر است اما آچه را خوب  است، داری

یک انعکاس از عاشقی در دست داری

دستان تو دور از نگاهم دست من نیست

      تاریکم و روز سیاهم دست من نیست

        این روز و شب ها اشک و آهم دست من نیست

              حتی اگر یک شب نخواهم ...  دست من نیست

با آینه صادق شدن خوب است، آری...

آن خواهر سابق شدن خوب است، آری...

از چشم من خود را ببین،دلشوره دارم!

   از سیب و حوا در زمین دلشوره دارم!

       خواهی نخواهی بعدازین دلشوره دارم

               دلشوره دارم نازنین... دلشوره دارم

هق هق برای بغض هایت راه حل نیست

اینجا بمان، غربت برایت راه حل نیست!

خود را رها کن از در و دیوار اینبار

    غم را به عطر چادرت بسپار اینبار

          تا لحظۀ پایان این دیدار اینبار

              سر را به روی شانه ام بگذار اینبار

گریه نکن! چیز غم انگیزی نگفتم

پایان شعرم آمد و چیزی نگفتم

                  علیرضا قنبری

              تصاویر                             مصاحبه،مقاله،نقد                            کتابها

          تو را اندازه ی گل واژه ی آواز می فهمم

              زبانت را  نه از امروز از آغاز می فهمم

           کتاب ساده ای گل واژه های آشنا داری

     تو را تا می گشایم نکته هایی باز می فهمم

کسی در چشم هایم می نویسد حرف هایت را

     نگاهم تا به سویت می کند پرواز می فهمم

           زمانی تا فراسوی تفاهم اوج می گیری

      و گاهی از نوایت نغمه ی ناساز می فهمم

       اگر ناگفته ای داری بگو ای خوب هم خانه

      که من با هر زبان و لحجه و آواز می فهمم

                                             مائده ابراهیمی